📸 Fotoğraf Yarışması Birincisi Oldum – Bir Hikâye

Fotoğraf çekmek benim için her zaman bir kaçış, bir nefes alma biçimi oldu. Dünyanın karmaşası içinde bazen sadece bir kareye odaklanmak, o anın sessizliğine sığınmak, beni başka hiç bir şeyin yapamadığı kadar dinginleştiriyordu. Fakat hiçbir zaman bu tutkumun bir gün beni birincilik kürsüsüne taşıyacağını hayal etmemiştim.

Her şey aslında çok sıradan bir günde başladı. Fotoğraf makinem omzumda, şehrin sokaklarında dolaşırken ışığın binaların arasından süzüldüğü bir ana denk geldim. O an, sadece bir saniyeliğine, herkesin koşuşturması durmuş gibiydi. Bir çocuğun gülümsemesi, bir kedinin ve köpek gölgelerde kayboluşu. Hepsi tek bir karede birleşti. Deklanşöre bastım. İçimde tuhaf bir his vardı; sanki o anın özel olduğunu biliyordum.

Bir hafta sonra bu kareyi belediyenin düzenlediği “PhotoDerby 2025 ” fotoğraf yarışmasına gönderme kararı aldım. “Ne kaybederim ki?” diye düşündüm. Gönderdim.

“Köpek” Kategorisi Birincisi: Mavi Takım 💙

“Tebrik ederiz! Fotoğrafınız yarışmamızda birinci seçildi!”

O an kalbimin nasıl hızla attığını kelimelere dökmem zor. Ellerim titredi, gülümsedim, sonra durdum, sonra tekrar güldüm. Birkaç saniyeliğine ne söyleyeceğimi bilemedim. Yıllardır içimde biriken emeklerin, sokaklarda yorulmadan gezdiğim saatlerin, ışığın peşinden koştuğum sabahların karşılığını biri görüyor, değer veriyordu.

Ödül töreni günü salon insanlarla doluydu. Fotoğrafım büyük bir pano üzerinde sergileniyordu. İnsanlar durup dikkatle bakıyor, birbirine bir şeyler fısıldıyor, kimileri duygulandığını söylüyordu. En çok da bunun için mutlu oldum: Bir karemin bir başkasının kalbine dokunması…

Adım anons edildiğinde sahneye yürürken hissettiğim şey, bir başarıdan çok daha fazlasıydı. Sanki kendime “Yapabiliyorsun!” deme anıydı bu.

O gün öğrendiğim şey şuydu:

Bir fotoğraf sadece bir görüntü değildir. Bir anı, bir duygu, bir nefes… Ve bazen o nefes seni birincilik kürsüsüne kadar taşır.

O günden sonra çektiğim her kareye daha büyük bir tutkuyla sarıldım. Çünkü artık biliyorum: Bazen hayat, sadece bir anın peşinden gittiğinde güzelleşiyor.

Yorum bırakın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir